تجهیزات کارگاهی ساخت طلا و جواهر
شگفت آور این است که کارگاه زرگری، با گذشت بیش از ۴۰۰سال از عمر آن اساسا تغییر زیادی نکرده است . در محل کار هنوز هم دماغه ( چوب خرک )، پیشبند میز ( نت ) و چهار پایه قرار دارند و تنها قسمت عقب رفته میزهای جدید در عکس مشاهده نمی‌شود . دستگاه کشش را می‌توان بدون تغییر برای سیمهای ضخیمتر مورد استفاده قرار داد . شکل حدیده‌های کشش، سوهانها، انبرها، چکشها، سندانها، بوته، که به دیوارها آویزان می‌باشند تا به امروز بدون تغییر مانده احتمالا جنس بهتری دارند . اما تغییرات اساسی را می‌توان در روشهای عملیات حرارتی، یعنی باز پخت، ذوب و به ویژه لحیم کردن مشاهده نمود. 
هر تولید بهینه مستلزم داشتن یک سازمان کاری فکر شده است . این قاعده اساسی به هیچ وجه تنها برای تولید سری صادق نیست، بلکه برای صنایع دستی هم معتبر است . یک مبنای مهم برای این منظور ترتیب دادن یک کارگاه مناسب می‌باشد . منظور از این پیشنهاد آن است که از یک طرف انگیزه ایجاد سیستم جدید در زرگران جوان و تازه کار تقویت گردد و از طرف دیگر باعث آن گردد که استادکاران با تجربه با توجه به این نکات کارگاههای خود را نقادانه مورد بررسی قرار دهند، تا احتمالا تغییراتی را در بعضی از موارد به وجود آورند .
به غیر از جنبه‌های فنی تولید یک جنبه دیگر را هم نبایستی از نظر دور داشت : با توجه به اینکه بیشترین مدت طول عمر زرگر در کارگاه سپری می‌گردد، بایستی آن را تا حد امکان راحت و مطبوع ساخت . برای این منظور یک صندلی کار راحت به همان اندازه موثر است که وجود یک منظره زیبا از پنجره تاثیر خواهد گذاشت.
نمی توان یک مدل واحد و کامل برای کارگاه زرگری طراحی نمود . هر کارگاه به گونه‌ای متفاوت ساخته می‌شود و بایستی متفاوت هم باشد، زیرا هر مورد شرایط گوناگونی را اقتضاء می‌کند:
فضاهای موجود که اکثرا نمی‌توان آنها را تغییر داد و یا اینکه تغییر در آنها بزحمت صورت می‌گیرد برای ایده‌های طرح مهم می‌باشند . مثل : تعداد و اندازه اتاقها، در و پنجره‌ها، سیستم گرمایش، تامین انرژی . شرایط کاملا متفاوت از تعداد محلهای کار ناشی می‌شوند . در این حال بایستی این تفاوت را قائل شد، که آیا مثلا یک کارآموز در کنار استادکار قرار گیرد و یا اینکه این محلها توسط کارگران فنی مورد استفاده قرار می گیرند، که قادرند مستقلا و بدون کمک قابل توجهی فعالیت کنند.
گونه‌های کاملا متفاوت ضرورتا از تولید نتیجه می‌شوند:
نسبت تولیدات جدید به کارهای تعمیراتی,
غالب بودن تولید تکی و یا تولید سری کوچک,

مواد به کار رفته و تکنیکهای ویژه‌ای که در اولویت هستند , . مانند : ریخته گری گریز از مرکز مینا کاری.

اره مویی 
اره مویی جزو وسایل اصلی یک زرگر می‌باشد . بر حسب مورد کاری از کمان اره‌هایی با عمقهای متفاوت استفاده می‌شود، که معمولاً   سانتیمتر الی ۲۰سانتیمتر  می‌باشند . طول دسته کمان اره اکثرا قابل تنظیم می‌باشد، تا آن تیغه اره‌هایی که انتهای آنها شکسته است را هم بتوان مجددا استفاده کرد .
هر دو انتهای تیغه اره در فکهای گیره کمان اره گرفته شده و توسط پیچهای خروسکی و یا از آن بهتر با اهرم لنگ کشیده می‌شوند . طبیعی است که تیغه اره‌ها نباید یه صورت خشن و با انبر، بلکه فقط با دست کشیده شوند، تیغه اره‌ها از فولاد آلیاژی ساخته می‌شوند . که به غیر از %۱.۲ C حدود %۱.۲ تا %۲ تنگستن ( W ) دارند . تیغه اره‌ها بر اساس ظریف بودن دندانه‌ها شماره بندی شده اند .
 
سوهانکاری 
سوهانکاری جزو مهارتهای اساسی زرگری است و مهمترین روش کار براده برداری در شکل دادن فلزات و غیر فلزات است، زیرا با سوهانکاری سطوح تخت و قوسدار و قطعات به صورت مطلوب در آمده و براق می‌گردند .
ابزار
ساختمان و چگونگی کار سوهان
بر روی تیغه سوهان سطح کار قرار داد، که آج سوهان روی آن واقع است. دسته سوهان‌های سوزنی ( سوهانهای زرگری ) آهنگری شده است، اما سوهانهای بزرگتر در عوض دارای یک یک دورن نوک تیز به نام زبانه در تیغه سوهان می‌باشند، که به داخل یک دسته چوبی با ضربه وارد می‌گردد. جنس سوهانها از فولاد ابزاری مرغوب و یا فولاد آلیاژی کرم دار می‌باشد. این فولادها آهنگری، باز پخت و سنگ زنی می‌شوند. سپس آج‌زنی آنها با دست یا توسط ماشین آج کوبی صورت می‌گیرد . زرگر معمولاً به سوهانی نیاز دارد که دارای آج دوبل باشد، که در آن آج مایل اولیه توسط آج دیگری بنام آج ثانویه قطع می‌گردد. شیارهای آج طوری یکدیگر را قطع می‌کنند، که دندانه‌های سوهان مابین آنها باقی می مانند.

 

دسته بندی سوهانها 
درجه ریز و درشتی آج با شماره آج بیان می‌گردد. هر چه آج متراکمتر و در نتیجه ریزتر باشد، شماره آن هم بزرگتر است.

 

اندازه
سوهانهای بزرگ، که هنگام کار توسط دو دست گرفته شده و قطعه در گیره بسته می‌شود، سوهان دستی بزرگ نامیده می‌شوند .
سوهان دستی کوچک در اندازه متوسط بوده، که زرگر آن را با یک دست گرفته و با چوب خرک کار می‌کند. این سوهانها همانند سوهانهای دستی بزرگ در یک دسته چوبی جا زده می‌شوند.
دسته گرد سوهانهای سوزنی کوچک به همراه خود سوهان آهنگری شده است.

 

تجهیزات بستن قطعه 
گیره . برای قطعات خیلی بزرگ و سنگین گیره انبری فولادی آهنگری شده مناسب می‌باشد، هر چند که این گیره غالبا جهت بستن ابزارها و وسایل کمکی مثلا در نقره سازی به کار می‌رود . اگر خواسته شود ابزارها و وسایل کمکی سوهانکاری گردند می‌توان از این گیره هم استفاده نمود .
برای قطعات کوچکتر، گیره با فکهای موازی مناسبتر است، زیرا عمل بستن یبن دو فک موازی بهتر صورت می‌گیرد . این گیره از چدن و یا فولاد ریختگی ساخته شده است . عیب این گیره محدود بودن عمق گیره می‌باشد. نوع بهبود یافته این گیره به عنوان گیره قابل دوران با فکهای موازی شناخته شده است. بدین ترتیب می‌توان قطعه را در مناسبترین وضعیت برای سوهانکاری قرار داد . اگر در کشش مفتول، حدیده کشش به این گیره بسته شود. می‌توان آن را طوری چرخاند که بتوان کشش مفتول دراز را در تمام طول اتاق انجام داد.
 
تیغه فرزهای کوچک 
این ابزارها از صنعت دندانسازی وارد عرصه زرگری شده اند، در تولید زیور آلات و نیز کارهای نقره کاری بسیار کارا هستند و جزو تجهیزات اصلی زرگری به شمار می‌آیند . بسیاری از کارهایی که در گذشته ساخت آنها فقط با سوهان و یا سوهان چنگکی امکانپذیر بود، امروزه سریعتر و تمیزتر با تیغه فرزهای کوچک ساخته می‌شوند . به خصوص در عمقها و یا در قطعات کاسه‌ای شکل، که ماشینکاری آنه با لوازم سنتی به سختی صورت می‌گیرد و یا اصلا امکانپذیر نیست استفاده از تیغه فرز نتایج خوبی خواهد داشت.
تیغه فرزهای کوچک در ارتباط با ماشین دریل آویز به کار برده می‌شوند . این تیغه فرزها دقیقا مثل مته‌ها در هندپیس بسته می‌شوند و بنابراین دارای شافتی مثل مته می‌باشند . اغلب شافت با قطری برابر  ۲.۳۴ میلیمتر متناسب با هندپیس بست سریع می‌باشد.
بنابه مقتضیات عملی اشکال متنوعی از کلیگهای فرز وجود دارند، که در اینجا فقط می‌توان بعضی از انواع مهم آن را معرفی نمود . برای این منظور چند نمونه کاربردی ذکر می‌گردد:
با تیغه‌های فرز مخروطی می‌توان یک سوراخ را به شکل مخروطی گشاد نمود.
تیغه فرز غلتکی را می‌توان جهت صاف کردن سطوح وتمیز کردن درزهای لحیمکاری به کار برد . همچنین می‌توان یک سوراخ را به شکل بیضی گشاد نمود . اگر در سمت پیشانی این تیغه فرز هم دندانه‌های براده برداری ایجاد شده باشند ( تیغه فرز پیشانی تراش )، می‌توان سوراخ ( جا نگینی ) را به صورت تخت در آورد.
تیغه فرز کروی به ویژه جهت اصلاح پوسته‌های تو خالی بسیار مناسب است . خیلی مفید خواهد بود اگر تیغه فرز کروی دارای سوراخی باشد که پین مروارید در آن جا بگیرد، زیرا در آن صورت می‌توان اطراف پین لحیم شده در پوسته را نیز تمیز نمود.
یکی از تیغه فرزهای مهم تیغه فرز خزینه ای است . این ابزار ترکیبی است از تیغه فرز مخروطی و غلتکی . با این تیغه فرز می‌توان نشیمنگاه قسمت زیرین نگینهای گرد را در آورد.
توصیه می‌شود در هر نوع کاری با تیغه فرز کوچک، ماشینکاری با دور بالا و پیشروی پایین صورت گیرد. اگر فشار تیغه فرز به قطعه کار زیاد باشد، تیغه فرز گیر کرده و سطوح را موجدار می‌کند.
برای خشنکاری از کلگیهای فرز با دندانه‌های کم و بلند و برای پرداختکاری از کلگیهای فرز دندانه‌های زیاد و کوچک استفاده می‌گردد .



انبرهای خمکاری 

حتی از مدتها پیش صنعتگران و فلزکاران کوشش نموده اند که مفتولها را تنها با انگشت دست خم نکنند . آنها برای خود ابزارهایی را خلق کردند، که با آنها می‌توانستند طرحهای ظریف و ملایم را خم کرده و نیروی دست را افزایش دهند . این ابزارها که در طی قرنها تقریبا بدون تغییر مانده اند ,انبرهای خمکاری نامیده می‌شوند .
 
ساختمان و نحوه کار انبرها 
از نظر فیزیکی انبر از دو اهرم دو طرفه با مرکز دوران مشترک تشکیل شده است . دو عدد فک، گیره دهانه انبر را تشکیل می‌دهند و به دسته‌ها نیروی دست اعمال می‌گردد، که با آن فکها نسبت به یکدیگر بسته می‌شوند . از فواصل متفاوت دسته و فکها نسبت به مرکز دوران، تبدیل نیروی انبر یعنی تقویت نیروی دست به نیروی فشار وارد بر قطعه به دست می‌آید .
انبر
 انواع انبرها
انبرها اکثرا از فولاد غیر آلیاژی ساخته می‌شوند . در انبرهای مخصوص از فولاد آلیاژی با عناصر آلیاژی کرم, وانادیم یا مولیبدن نیز استفاده می‌شود.
معمولا انبرها فقط با یک دست مورد استفاده قرار می‌گیرند . بدین صورت که دسته‌ها در کف دست به یکدیگر فشرده می‌شوند .
ار این انبر برای کارهای ظریف انبرهای کوچک " ژنوی " ( یا انبرهای " Regleuse") به کار می‌روند . که طول آنها ۱۲ سانتیمتر است . انواع اصلی انبرها بر حسب شکل دهانه انبر به صورت زیر دسته بندی می‌شوند :

 

انبر تخت ( دم پهن ) . سطوح کار این انبر مسطح و مستطیل شکل بوده، تا بتوان با افزایش اصطکاک قطعه را به نحوه بهتری تکه داشت . برای این کار همچنین سطوح کار را با آج زنی نیز زبر می‌کنند . لبه‌های هر دو فک موازی می‌باشند . توصیه می‌شود قبل از به کارگیری انبر تخت سطوح کار فکها صاف شوند . چون زرگر معمولاً به آجهای آن نیاز ندارد . در غیر این صورت در فلزات نسبتا نرم نجیب براحتی اثر فشار باقی می ماند . فکها را می‌توان با سنگ کاربید سیلیسیم بر روی ماشین سنگ زنی پرداخت نمود .
در صورت لزوم می‌توان بیرون دهانه را هم جهت تغییر دادن فرم فکها سنگ زنده و یا سوهانکاری نمود .
انبر نوک تیز . انبر دم باریک . دهانه انبر به سمت جلو تیز می‌شود، سطوح کار فکها مسطوح می‌باشند . انبر نوک تیز شکل خاصی از انبر تخت ( دم پهن ) است .
انبر چنبر . اکثرا بایستی این انبر را شخصاً از انبر تخت و یا نوک تیز سوهانکاری نمود . سطوح کار یک فک مسطح است، در حالی که دیگری کمی قوس دارد . همان طور که از نام این انبر پیداست، این انبر برای شکل دادن چنبرهای انگشتر به کار می‌رود . با این انبر می‌توان اشکال گرد با قطر زیاد را بدون نگرانی از صدمه دیدن قسمت داخلی گردی در نتیجه اثر گذاردن انبر بر روی آن خمکاری نمود . خیلی خوب است که دو شیار رو به روی هم در سطوح کار فکها سوهانکاری گردند.
انبر دم گرد . فکهای این انبر به صورت درنهای گرد و مخروطی در آمده اند، که اکثرا نوک کم و بیش تیزی دارند . با این انبرها خمکاری گردیهای کوچک، که با انبر چنبر امکانپذیر نمی‌باشند صورت می‌گیرد. اما بایستی احتاط نمود : به خاطر کوچک بودن سطح تماس فشار موثر زیاد بوده و این فشارها براحتی بر روی قطعه اثر می گذارند .